Study anytime, anywhere. Resources for students and families.

Monday, January 27, 2020

Alamat ng Makopa

Noong mga unang taon ng panahon ng mga Kastila sa Pilipinas, sinasabing tahimik at maligayang namumuhay ang mga tao sa isang nayon sa Kailokohan.  Madaling naihasik ng mga Kastila and Kristiyanismo sa nayong yaon sapagkat ang mamayan ay mababait at masunurin. Kilala rin sila sa kasipagan at pagkamadasalin.

Ang kampanang ginto ay naging sagado at napakahalaga sa mga mamamayan,naging laging usap-usapan hanggang mabalitaan ng masasamang loob sa isang malayong bayan. Nais din nila ng kasaganaan, kaya’t hinangad nilang mapasakanila ang kampana.  Lihim silang bumalangkas ng kaparaanan.  Nalaman nilang sa itaas ng simbahan nakalagay ang kampana.  Isang gabing malalim ay nagsipaghanda sila at sandatahang tinungo ang pook ng simbahan. Mangyari na ang mangyari, pilit nilang kukunin ang kampana.

Sa kabutihang-palad, may nakapagbalita naman sa mga pare sa napipintong panloloob sa simbahan. Nalaman nilang ang kampana ang nanakawin, kaya’t buong ingat nila itong ibinaba at lihim na ibinaon. Ipagsasanggalang nila ito anuman ang kanilang sapitin!

Nang dumating ang masasamang loob ay hindi na nila nakita ang kampanang ginto. Laking galit nila! Dahil sa pagkabigo, pinagpapatay nilang lahat ang mga nasa simbahan sapagka’t ayaw magtapat sa kinaroroonan ng kampana.

Anong lungkot ng taong-bayan kinabukasan! Patay lahat ang mga tao sa simbahan, ang mga pare, sakristan at ilang mga tauhan! Wala ang kampana at walang nakaaalam kung saan ito naroroon.

Inasikaso ng taong-bayan ang bangkay ng mga nasawi at inilibing ang mga iyon nang buong dangal.

Mula noon, ang taginting ng kampana ay hindi na narinig sa nayong naturan.  Malungkot nang lagi ang mga tao.  Nawalan na sila ng sigla at pag-asa.  Tinamad na rin sila nang tinamad. Natuyo ang kanilang pananim.  Umunti  nang umunti ang kanilang ani at mga alagang hayo

Lumipas ang maraming taon at ang tungkol sa kampana ay nalimot na ng mga tao.  Nangamatay na ang matatandang nakaalam sa kasaysayan ng kampanang ginto at ang mga kabataan nama’y wala nang nalalaman tungkol doon.

Sa loob ng bakuran ng simbahan ay may tumubong isang puno di pa kilala ng mga tao. Ito’y nagbunga ng hugis kampana, makislap, na pula ang labas at maputing parang bulak ang laman.  Sapagka’t nasa bakuran ng simbahan, ang mga bunga’y sa gintong kopa sa simbahan naihambing ng mga tao.

“Parang kopa!” ang sabi ng ilan.“Maraming kopa!” “Maraming Kopa!”  ang bulalas naman ng karamihan.

Simula noon, kung tawagin ng mga tao ang pook simbahan ay sinasabing, “Doon sa maraming kopa,” Doon sa makopa.”

Nang matagalan, ang puno ay nakilala na sa tawag na MAKOPA.  


Share:

0 comments:

Post a Comment

Luzon

Luzon

Manila

Manila

Philippine Dance

Philippine Dance

Obando Dance

Obando Dance

Florante at Laura

Popular Posts

Blog Archive

Contact Form

Name

Email *

Message *

Copyright © My Philippines | Powered by Blogger

Design by ThemePacific | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com